وضعیت جراحی زیبایی در ایران

تا گذشته ای نه چندان دور بسیاری از خانم های ایرانی برای جوان تر یا زیباتر شدن، به طور عمده به روش هایی ساده مانند خال کوبی ابرو و لب بسنده می کردند و تمایل چندانی هم نداشتند که درباره اصلاحات زیبایی خود توضیح بدهند.

اما امروزه با ظهور آگهی های متعدد در مجلات و روزنامه های ایران و باز شدن بخش های جراحی پلاستیک در بیمارستان ها و درمانگاه های ایران، به نظر می رسد نگرش آنان در این زمینه تا حدود زیادی تغییر کرده باشد.

تغییر شکل بینی، بزرگ کردن(پروتز) سینه، کوچک کردن شکم (لیپوساکشن)، بزرگ کردن لب، گونه سازی، کشیدن پوست (لیفتینگ صورت) و تزریق چربی و ژل برای صاف کردن چروک صورت، از جمله اقدامات پزشکی است که برای اصلاحات زیبایی در ایران انجام می گیرد.

اکنون که خال کوبی های رنگارنگ تقریباً از یادها رفته، زنان در شهرهای بزرگ ایران برای احیای جوانی یا زیبایی خود، نه تنها دست به اقداماتی گسترده تر و تخصصی تر می زنند، بلکه با صراحت در این زمینه گفت و گو می کنند.

مریم، 40 ساله بود که با جراحی، اندازه ی سینه ی خود را افزایش داد. او، به تازگی شکم خود را با جراحی کوچک کرده است. او می گوید: "اگر عضوی از بدن، آدم را ناراحت می کند و اعتماد به نفس را پایین می آورد، باید آن را اصلاح کرد. به نظر من وقتی آدم می تواند بهتر و زیباتر شود، چرا جراحی نکند؟ من مادری قرتی هستم و چون خودم زیبایی را ستایش می کنم، دلم می خواهد دخترم هم بتواند این کار را بکند. برای همین دخترم وقتی 17 ساله شد، دادم دماغش را عمل کردند."

جراحی بینی : نیازی فراتر از زیبایی

در ایران جراحی بینی پدیده ای آشناست، اما آنچه تازه و غریب است سرایت آن به تمام اقشار جامعه از جمله آقایان است.

حسین، جوان 20 ساله و از اهالی منطقه شمال ایران می گوید که از 5-4 سال پیش ظاهرش و اندازه بینی اش برای او اهمیت زیادی پیدا کرده و از زمانی که وارد دانشگاه شده ، نیاز به جراحی پلاستیک را بیشتر احساس کرده است.

او می گوید: "مخالفت پدر و مادر و زندگی در شمال و حرف مردم محلی مانع شده که من بینی ام را عمل کنم."

در ایران آمار رسمی در ارتباط با جراحی های زیبایی در دست نیست، اما به گفته یکی از پزشکان متخصص، گروه سنی مراجعه کنندگان، حداقل برای جراحی بینی، پایین آمده است و نوجوان 15-14 ساله از جمله متقاضیان این گونه جراحی ها هستند.

سیاوش مرادیان، جراح متخصص بینی در ایران، می گوید: "با این که بر اساس معیارهای پزشکی سن مناسب جراحی بینی 18 سال است، اما گاهی نارضایتی از شکل بینی که می تواند اثری سوئی بر روان فرد باقی بگذارد، باعث می شود جراحان حاضر شوند نوجوان های کم سن تر را نیز جراحی کنند".

گرچه نمی دانیم سالیانه چه تعداد جراحی زیبایی در ایران صورت می گیرد، اما افزایش شمار جوانانی که با دماغ های چسب زده در سطح شهرهای بزرگ دیده می شود نشان می دهد که این روند شتاب چشم گیری یافته و به عقیده برخی کارشناسان، گویای نیازی فراتر از زیباتر شدن است.

دکتر شیوا دولت آبادی، روانشناس در تهران می گوید: "در شهرهای بزرگ در پشت زیباسازی مبالغه آمیز خانم ها یک شتاب دیده می شود و این مسابقه ی پرشتاب برای محبوبیت به جامعه سرایت پیدا کرده است. حداقل در طبقه متوسط به بالا جراحی زیبایی به موضوعی تبدیل شده است که اگر کسی زیر چاقوی جراحی نرفته باشد احساس کمبود می کند."

این طور به نظر می رسد که در سال های اخیر، فرهنگ جامعه شهرنشین ایرانی، به ویژه در ارتباط با زنان، هم سو با بسیاری از فرهنگ های دیگر از جمله آمریکا، هر چه بیش تر به سوی فرهنگ "جوان پرستی" گرایش پیدا کرده است.

فخری، 60 ساله شهروند تهران، می گوید: "دور و بر من همه جوان هستند. دخترها و خانم های ایرانی به زیبایی خود خیلی توجه دارند و با این که سنی از من گذشته، از صمیم قلب دلم خواست یک تغییراتی در ظاهرم داده شود. چون دیدم چین و چروک ها من را خیلی افسرده می کند و احساس می کنم که باید آن ها را از ظاهر خودم پاک کنم."

او در ادامه می گوید: "وقتی صبح از خواب بیدار می شوم، آینه رو به روی من هست. وقتی ظاهرم بهتر می شود، باطنم هم خیلی شاد می شود و احساس می کنم نیروی جوانی دارم. آینه خیلی چیزهای را به من درس داده است."