درمان چین و چروک پوست

درمان چین و چروك پوست از مواد موضعی گرفته تا جراحی قابل انجام است. مناسب ترین روش برای هر كس با توجه به وضعیت پوست او، بودجه و نتیجه ی دلخواهی كه مایل است به دست آورد تعیین می شود:

• ترتینوئین

• تزریقی

• كلاژن تزریقی

• پیلینگ

• برداشتن سطحی پوست

• برداشت پوست توسط لیزر

ترتینوئین A Retin (رتینوئیک اسید یا اسید ویتامین A)

Tretinoin یا  Renova دسته ای از ترتینوئین و ماده ای است وابسته، اما جدا از ویتامین. ترتینوئین پاسخ سلول های پوستی به فاكتور رشد را افزایش می دهد. ترتینوئین موضعی یكی از چند ماده ای است كه اثرات ضد پیری روی پوست دارد و سبب كاهش چین و چروك و خشکی پوست می شود. ضخامت اپیدرمی پوست را افزایش داده و رسوب كلاژن را تحریك می كند.

معمول ترین اثرات جانبی ترتینوئین روی پوست، تحریك پوست است كه می توان با استفاده صحیح از آن و غلظتی مناسب از فرآورده، آن را به حداقل رساند.

Botox

این روش همچنین به عنوان عصب برداری آرایشی شناخته شده است و تزریق Botox برای بهبود و برطرف كردن خط های نگرانی (اخم )، خط های خنده و دیگر خطوط و چروك های وابسته می باشد.

Botox واقعاً سم بوتولینیوم است و اساساً توسط چشم پزشك برای درمان انقباض عصبی پلك چشم به كار می رود. این ماده یك انتخاب عالی برای خط های پیشانی و اخم است (مخصوصا كه عمودی بین ابروها ایجاد شده باشد) كه با یك سوزن باریك به ناحیه مورد نظر تزریق می شود. این كار فعالیت عضلات پرتنش را كه سبب چروك پوست شده اند، در حدود 5 روز كاهش می دهد و پوست را نرم می كند. اثر آن معمولاً حدود 6 تا 9 ماه طول می كشد، سپس می تواند تكرار شود.

واكنش آلرژیك به این ماده بسیار نادر است. در مورد خطر فلج عضلات مجاور كه ممكن است سبب اختلال موقت بینایی شود و یا اثرات آرایشی ناخواسته داشته باشد، باید با یك متخصص پوست صحبت شود. میزان كمی از پایین افتادن ابرو نیز ممكن است، اتفاق بیفتد، اما این نیز با عدم درمان ناحیه ای كه درست بالای قسمت ابرو وجود دارد، قابل پرهیز است. این روش به بیهوشی احتیاج ندارد.

پُركننده های قابل تزریق : 

پركننده های قابل تزریق كلاژن برای چین های دور لب استفاده می شود. جایی كه Botox نتواند استفاده شود، برای تضعیف عضلات دهان یا گونه ها به کار می رود كه این تأثیر را روی لبخند می گذارد. بنابراین بهترین درمان چروك های زیر پلك چشم (برای صحبت كردن) با پر كردن آنها توسط پر كننده های بافت های نرم (كلاژن معمولی) می باشد. این پركننده ها ممكن است به تنهایی یا در تركیب با روش های سطحی پوست نظیر درمان لیزری یا روش های دیگر استفاده شوند.

اثرات جانبی شامل واكنش آلرژیك به كلاژن می باشد. بنابراین یك تست پوستی كوچك و یك انتظار 4 هفته ای الزامی است. اگر هیچ واكنشی اتفاق نیفتد، تزریق كلاژن می تواند انجام شود.

پیلینگ

كندن پوست به طور شیمیایی (پیلینگ) چین و چروک ها را برطرف كرده و رنگدانه ها را تغییر می دهد. خفیف ترین شكل، پیل های شیمیایی، گلیكولیك اسید (آلفا هیدروكسی) است كه اغلب برای درمان مشکلات خفیف پوستی در اثر آفتاب استفاده می شود. در حالی كه چین و چروك های عمیق تر و تیره تر و دانه های ناشی از تابش آفتاب با یك پیل شیمیایی TCA درمان می شوند. هر دوی این روش ها با به كار بردن یك ماده شیمیایی بر روی سطح پوست قابل انجام است. پیل های گلیكولیك، اغلب برای دستیابی به نتایج دلخواه احتیاج به استفاده مكرر دارند. فالیوهای اصلی اسیدهای گلیكولیك به خاطر توانایی شان برای پوسته پوسته كردن پوست است.

برطرف كردن لایه خارجی پوست، سلول ها را در لایه های پایینی (برای رشد و تقسیم) تحریك می كند، بنابراین بی نظمی های پوست را كم می كند. از این رو هر چه بیشتر، شما پوستتان پوسته پوسته شود، تقسیمات سلولی بیشتر در لایه های پایینی پوست اتفاق می افتد. هر چند كه سلول های انسان طبیعی نمی تواند بی اندازه و نامحدود تقسیم شود. قرار گرفتن ناحیه تحت مداوا در معرض خورشید در چند هفته اول بعد از یك پیل شیمیایی، ممكن است سبب تغییرات پیگمانتاسیون برای پوست شود و پوست روشن تر یا تیره تر گردد. اغلب برداشتن پوست می تواند نتایج مشابهی با پیل های شیمیایی فراهم كند و در بعضی موارد درمان با برداشتن سطحی پوست توسط لیزر مناسب تر است.

برداشتن سطحی پوست

برداشتن سطحی پوست می تواند برای درمان چین و چروك ، جای جوش های سطحی و لكه های صورت به خوبی استفاده شود. در این روش از كریستال های كوچك آلومینیوم اكسید برای پاك كردن پوست و برطرف كردن لایه های سطحی و بی نظمی های سطحی پوست استفاده می شود. این روش هیچ دردی ندارد و حداقل قرمزی بعد از این روش معمولاً در عرض چند دقیقه یا ساعت ظاهر می شود.

برداشتن پوست توسط لیزر

برداشتن پوست به روش لیزری معمولاً به نام "لیزر پیل" نامیده می شود و یك لیزر كربن دی اكسید برای برطرف كردن نواحی آسیب دیده با لایه های پوست چروكیده استفاده می شود. این روش معمولاً روشی است كه برای به حداقل رساندن ظهور خطوط، مخصوصاً خطوط نواحی دهان و چشم به كار برده می شود. برطرف كردن چروك ها با لیزرها معمولاً از 7 تا 10 سال به طول می انجامد، البته اگر از نور آفتاب پرهیز شود. اثرات جانبی شامل تورم و ناراحتی موقت می باشد. همچنین ممكن است حساسیت به نور، صورتی شدن پوست خطراتی شامل سوختگی یا جراحات جای جوش و عفونت ویروسی و دیگر عفونت ها ایجاد شود.

روش های دیگر :

روش های دیگر برای كاهش چروك پوست كه رایج هستند شامل استفاده از استروژن ها، مصرف ویتامین C و انجام ورزش های صورت می باشد.