زیبایی در بسته های ارزان آرایشی

سن آرایش كردن در ایران پایین آمده است. از سوی دیگر، در دسترس بودن لوازم آرایشی و بهداشتی تقلبی كه اغلب با قیمتی بسیار پایین تر از انواع استاندارد به فروش می رسند، نیز سبب شده تا بر شیوع بیماری های پوستی و اختلالات بهداشتی افزوده شود.

بر همین اساس، چند روز قبل، روابط عمومی دانشگاه علوم پزشكی ایران طی اطلاعیه ای از تمام شهروندان خواست تا جهت حفظ سلامت و جلوگیری از ابتلا به بیماری های مختلف پوستی، از خرید هرگونه اقلام آرایشی و بهداشتی بدون پروانه ساخت معتبر با مجوز ورود از وزارت بهداشت، خودداری كنند.

این اطلاعیه، بر ممنوعیت خرید و فروش لنزهای رنگی و مایع شست وشوی لنز در فروشگاه های عرضه مواد آرایشی و بهداشتی هم تأكید كرد.

این در حالی است كه براساس ماده 11 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی لازم است تا مشخصات نام فرآورده، شماره پروانه ساخت و سری ساخت، حجم با وزن خالص، تاریخ تولید و انقضا، تركیبات مواد تشكیل دهنده، نشانی كارخانه تولید كننده و شرایط نگهداری روی بسته بندی كلیه اقلام ساخت داخل به صورت فارسی، خوانا و مشخص نوشته شده باشد.

چند درصد از محصولات آرایشی كه ما استفاده می كنیم چنین شرایطی دارند؟

اگر شما یكی از آن افرادی هستید كه فكر می كنند محصولات آرایشی بهتر و به اصطلاح «اورجینال» تر، آنهایی هستند كه حتی یك كلمه فارسی هم روی بدنه آنها پیدا نمی شود، باید بدانید كه سخت در اشتباهید، چرا كه وجود برچسب های فارسی نویس روی لوازم آرایشی و بهداشتی در واقع به نوعی تأیید این محصولات از سوی وزارت بهداشت است.

این كار در واقع تمهیدی برای پیشگیری از فروش انواع تقلبی و تاریخ مصرف گذشته نیز به شمار می آید.

بد نیست بدانید كه مواردی همچون شماره ثبت، شماره بهره برداری و باركد به هیچ عنوان نشانه مجوز تولید بهداشتی نیست و مواد آرایشی و بهداشتی حتما باید دارای پروانه ساخت با مجوز رسمی ورود از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی باشند.
نكته دیگری كه در مورد محصولات آرایشی و بهداشتی وجود دارد، بروشوری (راهنما) است كه داخل بسته ها قرار می دهند و توجه به اطلاعات موجود در آنها كمك بسیاری به مصرف به جا، اندازه و مناسب این محصولات می كند. همچنین مطالعه این راهنما سبب می شود تا جلوی استفاده های اشتباه به دلیل نام های مشابه گرفته شود.

مارك های معروف در چمدان های تقلب

اینكه كشور ما سومین مصرف كننده لوازم آرایش در خاورمیانه است خبر تازه ای نیست، اما مسئله اینجاست كه بنا بر برآوردهای غیر رسمی، 25 تا 30 درصد كل این محصولات تقلبی و غیراستاندارد است و از افغانستان، پاكستان و كشورهای حوزه خلیج فارس، از طریق قاچاق و تجارت چمدانی وارد كشور می شود.

دكتر علی رادمنش متخصص پوست و مو معتقد است كه بیش از 50 درصد كرم پودرها و مواد ساخت ریمل های آرایشی، تقلبی است و سودجویان با افزودنی های غیر مجاز و انواع چربی هایی كه معلوم نیست از چه چیز به دست آمده این مواد را تولید می كنند.

البته بیشتر این محصولات آرایشی به صورت دستفروشی در سطح شهر عرضه می شوند و جمع آوری آنها مشكل است، بنابراین بهترین روش این است كه به مردم این آگاهی داده شود كه از این لوازم آرایشی فاقد مجوز از وزارت بهداشت استفاده نكنند.

بنا به گفته فروشندگان لوازم آرایش، در حال حاضر لوازم آرایشی مثل كرم پودر، پن كیك و ریمل بیشترین فروش را دارند و تفاوت قیمت بین محصول واقعی و انواع تقلبی در مورد مارك های معروفی مثل لانكوم، كلینیك، اورئال و دیور گاهی تا 30 هزار تومان هم می رسد.

البته در مواردی هم اختلاف قیمت انواع تقلبی با اجناس اصلی آنقدر نیست كه اساسی برای قضاوت تلقی شود، چرا كه اجناس تقلبی گاهی با چنان دقتی درست می شوند كه تنها اهل فن آن را تشخیص می دهند.

اهالی فن هم معتقدند كه مهم ترین علامت شناسایی اجناس تقلبی، طرز بسته بندی وكیفیت آن است، زیرا هر چقدر هم بسته بندی محصولات تقلبی با مهارت انجام شود، به دلیل آنكه می خواهند تولید چنین محصولاتی كم هزینه باشد، قوطی های بسته بندی آن از كیفیت بسیار پایین برخوردار است و روی بسته بندی مواردی نوشته شده كه حتی در كاتالوگ داخلی آن نوشته نشده است.

نكته دیگر این است كه برخی از محصولات معروف قدیمی به دلیل همین تقلبات از رده تولید خارج شده اند و اصل آن دیگر وجود ندارد، مثل محصولات «یاردلی» كه در حال حاضر بعد از فروش كارخانه با مارك «باند استریت» عرضه می شود و این موضوع را فقط افرادی كه كاملاً از بازار آگاهند، می دانند.

چشم های شیشه ای پشت ویترین ها خطرناكند

خرید و فروش انواع لنزهای رنگی و مایعات شست وشوی لنز در فروشگاه های عرضه مواد آرایشی و بهداشتی از موارد دیگری است كه طبق اطلاعیه دانشگاه علوم پزشكی ایران ممنوع شده است، چرا كه لنز های تماسی رنگی اگرچه ممكن است از نگاه مصرف كننده یك وسیله زیبایی و آرایشی محسوب شوند، اما وسیله ای طبی هستند و تجویز آنها توسط آرایشگران یا توزیع آن توسط داروخانه ها می تواند بسیار خطرناك باشد.

خطرناك ترین عارضه ناشی از استفاده از لنزهای نامناسب، خصوصا لنزهای نرم، ایجاد عفونت قرنیه است كه نوعی از آن می تواند به سرعت عفونت كرده و حتی منجر به سوراخ شدن قرنیه و نابینایی شود.

از عوارض دیگر می توان به انواع خراش های قرنیه اشاره كرد كه این نیز خود می تواند منجر به عفونت شده و نسبت به چند لنز یا محلول نگهدارنده لنز ایجاد حساسیت كند.

نكته دیگری كه در مورد خرید لنز از فروشگاه های لوازم آرایشی و حتی داروخانه ها، بدون مراجعه به چشم پزشك وجود دارد، بی بهره ماندن از توضیحات اولیه پزشكی است كه هر فردی برای استفاده از لنز باید بداند.

نحوه و مدت استفاده از لنز، طرز گذاشتن و برداشتن لنز از روی چشم و طریقه نگهداری آن مواردی هستند كه در فروشگاه ها، هیچگاه توضیح داده نمی شوند، چرا كه اطلاعات فروشنده از خریدار نه تنها بیشتر نیست، بلكه در مواردی بسیار هم كمتر است.